ชีวิตที่ไร้ความฝันและความหวังที่ไร้ตัวตน ก้อไม่ต่างจากต้นไม้ที่ตายแล้ว ไม่รู้ว่ามันจะยืนต้นไปเพื่ออะไร และไม่มีประโยชน์อะไรที่มันจะมีชีวิตอยู่ หรือตายไปแล้วก็ได้ เพราะฉะนั้น อย่าจมปลักอยู่กับความจริง จนลืมต้นไม่ต้นนั้น แต่ก็...อย่าคาดหวังว่ามันยังมีชีวิตอยู่ เพราะทุกคนจะต้องเผชิญกับความเป็นจริง และดำเนินชีวิตด้วยความหวัง จึงควรที่จะรู้ว่าเวลาไหนควรพักผ่อน เวลาไหนควรทำหน้าที่แบ่งเวลาให้ดีๆ แล้วเราจะได้ไม่เหนื่อยเกินไป และไม่เฉื่อยเกินไป เลือกเวลาที่ควรพักผ่อนให้เหมาะสมล่ะ เพราะโลกได้สร้างให้เกิดความสมดุลของคนโดยมีความฝัน..และความจริง

                ...รถประจำทาง...